ISO 9001

Przed północą, po wspólnej lekturze pełnej relacji z ekscesów alkoholowych Janusza Głowackiego, NMSIE zapragnął uwieńczyć dzień wściekłym psem.
Mamy wódkę, co z tego, że mandarynkową, mamy tabasco, szukamy tylko soku z malin do kompletu.
NMSIE wyciąga z lodówki tajemniczy słoiczek.
- Mam!
- No to mamy szczęście.
- Uu, nie. Tu jest napisane "Sałatka z buraków 2005".
- A to kiepsko. Szukaj dalej.
- Czekaj! Po drugiej stronie słoiczka jest "sok winogronowy 2006"!
- Więc chronologia wskazywałaby na to, że jednak mamy szczęście. Nie znajdziesz malinowego, wypijemy z tym.
- Ale jak tak można? Dwie nalepki. Przecież mogłem się pomylić.
- Przecież widać, że to sok!
- E tam, widać. Ja jak widzę naklejkę, to już nie sprawdzam dalej. Powinna być do tego jakaś procedura. Na przykład "odszukaj wszystkie nalepki na słoiku i sprawdź, która jest najnowsza".

Sztuka udzielania odpowiedzi

Teorie spiskowe

Ustawiłam sobie na tlenie opis: "Użytkownik naruszył regulamin komunikatora tlen - opis wykasowano".

NMSIE wraca wieczorem do domu, włącza komputer, podchodzi do mnie i pyta:

- E, Ida, jaki Ty miałaś opis na tlenie?
- "Kurwa".
- Sssss, no to ładnie, ładnie...

Szkoła gotowania, cz. 2

Obiad dla NMSIE. Mam nadzieję, że zanim zje, zauważy, że coś jest nie tak...

Logika nieinformatyka a teoria mnogości

NMSIE poruszył temat zbiorów. Czegoś tam nie rozumiałam, więc NMSIE przypomina i tłumaczy mi całą wiedzę od podstaw, czyli - jak to określił - od pierwszej klasy szkoły podstawowej.
Jesteśmy właśnie przy definiowaniu zawartości zbioru:

- Może to być podanie wszystkich elementów zbioru albo określenie cechy, która sprawia, że posiadające ją elementy należą do zbioru. Wyobraź sobie na przykład zbiór wszystkich imion zaczynających się na literę "S". Albo zbiór przedmiotów o wadze do 1 kg. Albo zbiór wszystkich owoców...

- Hm. To niemożliwe. One nie dojrzeją wszystkie w tym samym czasie.

Męski praktycyzm

Z rozmowy komunikatorowej:

NMSIE: jestem świniak

JA: ale kochany

:*


NMSIE: świniak kochany to jest na rożnie

Męska zaradność, cz. 2

Robimy zakupy w tesco. Przy kasie NMSIE zrzędzi dyskretnie oraz dystyngowanie: "Łee, a piwa żadnego nie wzięliśmy..."

- No jak to?! Przecież przechodziliśmy koło piwa! Myślałam, że weźmiesz, a ty nic!
- A bo nie powiedziałaś "Kochanie, może byś chciał jakieś piwko?"

Logika informatyka

NMSIE tłumaczy mi zawiłości jakiegoś zadania ze statystyki polegającego na rzuceniu 200 razy kostką i zanotowaniu wyników (jeśli takie zadania ma się na ścisłych studiach, to ja już wolę swoje anapesty i Jasiów, co nie doczekali).

NMSIE tłumaczy coraz gorliwiej, ja coraz gorliwiej nie rozumiem. Podobno wykładowca odróżni tych, którzy naprawdę jak te ćwoki rzucali tą kostką od tych, którzy sobie zapisali tych dwieście cyferek z powietrza.

- Wiesz co, mnie by się nie chciało rzucać tą kostką.
- Ja bym rzucał, tak z pasji badawczej.
- Też mi pasja. Jak przy pisaniu sto razy "nie będę rozmawiał na lekcji".
NMSIE coraz bardziej zapala się w przekonywaniu o celowości zajęcia:
- No wiesz, można też rzucać kostką na komputerze.
- Na komputerze? Jak?!
- Robisz kostkę na komputerze i rzucasz.

Męska zaradność

Ida od razu po pracy musi iść do banku. Do domu wraca z trzema ciężkimi torbami żarcia (bo MNSIE pewnie nie pomyśli o obiedzie) i perspektywą spędzenia wieczoru i nocy nad korektą trzech poradników: dla niezorientowanych maturzystów, niezorientowanych studentów i niezorientowanych przyszłych rekinów biznesu...

Zgodnie z przewidywaniami Idy NMSIE siedzi przed komputerem. Nie trzeba dodawać, że chudy jak zwykle.

- Umarłabym z głodu, gdybym liczyła na to, że będziesz dbał o moje żywienie!
- Jak to?
- No tak to. Nawet nie pomyślałeś o obiedzie, prawda?
- Pomyślałem!
- No to gdzie on jest?
- Pomyślałem. Zajrzałem do lodówki i nic nie było do jedzenia.

Zabawy logopedyczne

Dialog wieczorny:


- Ej, wiesz jak mruczą małe kotki?
- Jak?
- Mjjjjj, mjjjjj, mjjjjjj...