Elokwencja

Bazylia wieczorem podchodzi do NMSIE i jak zwykle coś tam sobie miauczy.
"Jak zwykle" znaczy "jak zwykle w sprawie żarcia".

- Ale zauważyłaś, że dzisiaj gada jakoś inaczej? Tak jakby już nie mówiła "jeść, jeść!", tylko "Czytałam ostatnio, że koty powinny jeść cztery razy dziennie, NAPRAWDĘ!".

Metamorkoty

Od kiedy nasza kotka wróciła ze swojej wycieczki-ucieczki, role się odwróciły.

Tymianek z początku próbował egzystować na starą modłę, ale Bazylia usadziła go kilkoma wzgardliwymi parsknięciami: "Macho? Zdurniałeś, ty stary kapciu?! Macho to ja widziałam - ganiał za szczurami, łapał ptaki w locie, nawet psy się go bały. Co ty sobie w ogóle wyobrażasz?! Za mały jesteś burek na macho".

Od tej pory Tymianek spotulniał. Stał się podtatusiałym kotem-omletem.
Kiedyś Bazylia nie miała prawa podejść do miski, kiedy on jadł.
Teraz Tymianek siedzi z boku i patrzy się gapowato i trochę jakby ze smutkiem, jak kotka wyżera i swoje, i jego, a potem woła o dokładkę...

Za to stał się przymilnym mruczkiem. I połasi się trochę, i pogrzeje człowieka, i dziecka przypilnuje, jak potrzeba. Nawet się dokształcił teoretycznie w swoim czasie...

Obsesja

Piłam sobie herbatę z kubka termicznego. Takiego metalowego, z pokrywką, z logo National Geographic na mordzie.
Taka pokrywka jest bardzo wygodna, bo ma dziurkę, przez którą można pić, zasuwaną specjalną klapką. Bardzo się przydaje, kiedy człowiek karmi dziecię jednym cyckiem, a drugim podnosi kubek z podłogi metodą na mac i potem jeszcze z tego kubka pije, a to wszystko ma się skończyć nieoblaniem dziecka wrzątkiem.

No więc siedzę. Karmię. Piję z kubka.
Zadzwonił telefon.
Odkładam dziecko, kubek dzierżę.
Idę do przedpokoju odebrać.
Dzwoni NMSIE.
Skończyłam gadać, wracam.
Kubek jest.
Pokrywki nie ma.
Poszukałam po wierzchu.
Nie ma.
Poszukałam nieco pieczołowiciej.
Nie ma.
Zaklęłam i olałam.


Kiedy NMSIE wrócił do domu, napomknęłam mimochodem, że pokrywkę gdzieś wcięło. NMSIE jest spod Panny, co wiele tłumaczy. Zaczął szukać. Wszędzie, obsesyjnie, dogłębnie, podszafnie, na półkach, na podłodze, na parapetach, w mojej torebce, w wózku, w szufladach...
Szuka tak już chyba czwarty dzień.
Przeprowadził ze mną szereg wywiadów na temat "co robiłaś i gdzie poszłaś, kiedy zadzwoniłem".
Kiedy chciałam mu ulżyć w cierpieniu i dla spokoju przejrzeć jakieś absurdalne miejsca typu pojemnik na szczotki do włosów w łazience, docierało do mnie tylko ponure NMSIEowe "już tam szukałem...".

Ważył się dzisiaj. Od ostatniego pomiaru - a musiało być to niedawno, bo dopiero co ważył się z Lilką, żeby sprawdzić, ile przybrała - schudł trzy kilo.

Dziś podchodzi do mnie. Oczy podkrążone, włos siwy.
- Wpisz w Google "Co zrobić, kiedy zginie pokrywka od kubka?"
Posłusznie wpisałam, po drodze ubawiwszy się setnie (wpiszcie sobie w Google frazę "co zrobić, kiedy" i przeczytajcie, co Wam podpowie :D). Ku rozczarowaniu NMSIE nic się nie pokazało.
Sam więc wpisał: "national geographic kubek bez pokrywki". Kiedy jako pierwszy wynik wyszukiwania wyświetliło mu się "kubek z pokrywką", westchnął ciężko i zrezygnowany odszedł w siną dal.

Jeśli spotkacie szczupłego, wysokiego mężczyznę z włosem przyprószonym siwizną, który rozgląda się wokoło rozgorączkowanym wzrokiem i pyta napotkanych o pokrywkę do kubka, podajcie mu przyjazną dłoń i spójrzcie głęboko w oczy. To będzie ON. Niestrudzony Poszukiwacz Rzeczy Zaginionych. Tropiciel-Wirtuoz. Niepoddający się Niuchacz.

Racjonalizator

- Rany, znów w poczcie same reklamy banków. O, patrz, dostałam nawet mail o pożyczce na sms...

- Pożyczki powinny być zakazane. Takie, które trzeba oddawać, oczywiście.

Obcy w domu

Już nie wiem, co mam pisać tutaj, a co TUTAJ ...

W środę przynieśliśmy dziecko do domu.
Położyliśmy do łóżeczka.
Tymianek zaszedł Lilkę od tyłu i baaaardzo ostrożnie próbował ją pacnąć łapą. A potem stanął słupka i ją obserwował. Podejść się boi.

Bazylia jeszcze jej nie zauważyła.
"Ponieważ Lilka nie nadaje się do jedzenia, w życiu Bazylii właściwie nic się nie zmieniło", skomentował NMSIE.

Uduchowienie

NMSIE niespodziewanie, patrząc na Borsuki śpiące w łóżeczku Spóźnialskiej:

- Nasze kotki są święte i niewinne.
- E!? Co to ma być? Jakaś mantra? Afirmacja?
- Akt strzelisty.

Fluidy jakieś posyłacie

Albo sama nie wiem co.
Niesamowite.
Się znalazła.
Po dniach osiemnastu.

Akurat był weekend, akurat moja rodzina była na miejscu (bo Bazylia nie straciła się blisko domu, o nie - to by było za proste. To było w domku letnim, 60 km od naszego mieszkania).
I akurat kota przylazła. Po zmroku. Gdzieś w chaszczach się plątała i wydawała jękliwe odgłosy paszczą. Akurat ktoś wyszedł. Akurat skojarzył...

Na przywitanie zrobiła mojej mamie masakrę piłą mechaniczną VI, ale udało się jej nie wypuścić.
Potem już spokojnie siedziała sobie na stryszku i czekała, aż po nią przyjedziemy.

Jeśli ktoś potrzebuje kota do nauki anatomii, to Bazylia znakomicie się nadaje. I pewnie długo będzie się nadawać, bo co zeżre, to spali nieustającym mruczeniem.
Za to na przykładzie Tymianka będzie się można uczyć o patologicznej kociej otyłości (spróbujcie nakarmić jednego kota i nie dać nic drugiemu, ha ha!).

Tymianek przeszedł błyskawiczną metamorfozę i przestał być miauczącym przytulnym misiakiem. Znów musi być milczącym macho z wiecznie skwaszoną miną.

Jejku, jak fajnie!

Kiedy ryczałam, NMSIE mnie tulił i mówił "wiesz, to wszystko przez miłość...". Wiem.

Mała włochata z wielkimi oczami gdzieś sobie polazła i nie chce wrócić. Albo nie może.

A Tymianek się nudzi i uczy się gadać tak jak ona, bo chwilowo zabrakło mu rzecznika prasowego.
Oraz nagabuje listonoszy. Nachalnie. Dziś ocierał się jednemu o nogawkę, a potem przewrócił się na plecy i kazał głaskać się po brzuchu. Wrócił do domu dopiero po tym, jak listonosz obiecał mu, że jeszcze tu przyjdzie.
Może Tymianek też czeka na jakąś wiadomość?


Aha, kiedy ktoś Was pyta, czy nie widzieliście jego kota, nie mówcie mu, że na pewno nie wróci, bo leży już gdzieś na ulicy albo szarpie się w sidłach. Najpierw użyjcie mózgu. Bo z sercem już coś macie nie tak.

Życie jest jak pudełko czekoladek

NMSIE dostał na urodziny bombonierkę. Właśnie stwierdził, że dostatecznie dojrzała i zabiera się za jej otwieranie.

- E, poczęstujesz mnie?
- Czekaj, muszę sprawdzić, ile sam zjem. Ile ich tu jest? ...20. Ok, możesz wziąć jedną.

Z cyklu "Złote myśli"

"Tresowanie kota trwa zazwyczaj od 20 do 30 lat".

(NMSIE po kolejnej próbie zrzucenia Tymianka z blatu).