Mielizny definicyjne

NMSIE miał zrobić na obiad mięso z warzywami.
Wracam do domu, gadamy sobie o dupie Maryni (cenna rzecz, móc czasem z własnym facetem pogadać o innych dupach), a NMSIE niby mimochodem rzuca:
- Wiesz, te warzywa, to one nie do końca wyszły...
- To znaczy?...
- No, trochę się przypiekły.
- Spaliłeś?!
- Nie no, mówię - "przypiekły się".
- Wiesz co - ty zdefiniuj jakoś to "przypiekły".
- Hmm... "Nie-Są-Zwęglone".

Potęga smaku

W ramach letniej akcji Odkrywamy Nowe Smaki kupiliśmy sobie w tesco słoiczek suszonych pomidorów.
Od razu wyciągam je widelcem i pożeram.
Pychota.
Teraz na kanapeczkę.
Pychota.
Teraz na drugą kanapeczkę.
Pychota.
Teraz NMSIE na kanapeczkę.
Brak reakcji.

Następnego dnia powtarzam operację "suszony pomidor na chlebie".
- A tobie? - pytam NMSIE - też z pomidorkiem?
- Nnie, wolę bez.
- Dlaczego? Nie smakują ci? Są pyszne!
- Ee, jakieś takie. Bez smaku.
- Suszone pomidory? Bez smaku? Przecież one mają smak i to właśnie bardzo intensywny.
- No to ja nie wiem. Może był aż tak intensywny, że mi się licznik przekręcił.

Bez kompromisów

Rozmawiamy o wątku na forum dzieciowym (na którym Ida siedzi tak na wszelki wypadek, gwoli oswojenia się z tematem). W wątku porusza się sprawę imion dla nowo narodzonych dzieci:


Ja: No co, wybór imienia - poważna sprawa. Podejrzewam, że między nami na noże o to pójdzie.

NMSIE: Ja też. A jak dziecko dorośnie i tak powie, że mu się imię Ida bardziej podoba.

Słoneczne radości letniego poranka...

Rano musieliśmy wcześnie wstać, żeby jeszcze przed pracą iść do USC. Wczesne wstawanie bez bólu wychodzi nam jednak tylko w weekendy.

NMSIE: No, wstań już!
ja: Nieeee, tym mnie nie przekonasz, poproszę o jakieś uzasadnienie, motywację - trafiają do mnie argumenty intelektualne... Aaaa, co robisz?! Przestań!!...
NMSIE: Spycham cię z łóżka. Intelektualnie.

ja (groźnie): Zobaczysz, opiszę cię!
NMSIE: Nie opiszesz!
- A niby dlaczego!?
- Bo ja jestem nie-do-opisania!

***

Urząd jest otwarty od godziny 7.30. Przyszliśmy 15 minut wcześniej. Drzwi na oścież otwarte, to wchodzimy.
Na dole żywej duszy. Podchodzi do nas groźna pani w siwej ondulacji i mówi stanowczo "Proszę wyjść!"
- Ale dlaczego?
- Zamknięte.
- Ale było otwarte!
- Urząd jest czynny od 7.30
- Wiemy. Poczekamy.
- Proszę wyjść na zewnątrz - pani zrobiła ruch jakby wyganiała gęsi z zagrody.
- Więc dlaczego jest otwarte?
- Wietrzy się.

Idas have layers

Mam problem z organizacją czasu. Porządny. Potrafię umówić się w trzy miejsca na tę samą godzinę. Potrafię zapomnieć, że mam egzamin (polecam - człowiek wtedy wcale się nie denerwuje przed).

Właśnie umówiłam się na niedzielę. Na 11. NMSIE przypomina od razu, że ma wtedy koncert i PRZECIEŻ JUŻ TYLE RAZY O TYM MÓWIŁ. Fakt. Mówił. Kompletnie tego nie pamiętam.

NMSIE: Nie usłyszysz, jak śpiewam solo.
JA:
NMSIE: Nie martw się. Już się przyzwyczaiłem, że jeśli chodzi o warstwy czasowe, masz kilka różnych nieprzecinających się.


Jak ja go kocham za tę wyrozumiałość.

Zwierciadełko, powiedz przecie...

Wróciłam od fryzjera. Z - uwaga, tadadadam - fryzurą! Fryzurę mam rzadko, w zasadzie tak raz na półtora roku, więc wiecie... Do tego makijaż. Do tego obcisła kiecka, bo akurat tego dnia byłam szczupła. Do tego - uwaga - czerwone szpilki (no, czerwone buty na obcasach, ale "szpilki" brzmi seksowniej). Do tego czerwony żakiecik z absolutnie barokowym dekoltem. Szał ciał i uprzęży.

NMSIE wchodzi do domu, siada i zaczyna czytać.
No ok. Może oślepł.
Stukam obcasami po panelach.
Czyta.
Pogwizduję sobie i się wdzięczę jak ta młoda kokosz.
Czyta.
Staję przed nim i pochylam czarowny dekolt* 3 cm przed jego nosem.
Dalej czyta.
Nie wytrzymałam. Głosem zapowiadającym objawienie tajemnicy mówię: Hmm, kochanie, uważam, że bardzo ładnie dziś wyglądam.
NMSIE obrzuca mnie nieprzytomnym spojrzeniem i stwierdza: Dobrze, że tak myślisz...


Kurwa, ja też muszę przeczytać tę książkę!!


*Jak wiadomo, efekt byłby bardziej piorunujący, gdyby ten dekolt czymś wypełnić. Watą, silikonem, ostatecznie pakułami. Ale tam. I tak było nieźle.

Skrzywienie?

Pod domem zbudowali nam "miasteczko kibica". Namioty, piwko, telewizory plazmowe. Wypas. Wyszliśmy tam wieczorem, na końcówkę meczu Włochy-Holandia. Już po dwóch golach, ale ciągle emocjonująco. Ja wpatruję się w ekran, pociągając nerwowo piwo. NMSIE niby też się wpatruje...
Nagle ożywia sie i mówi:
Wiesz, możemy policzyć, ile pod tym namiotem jest plazm.


UPDATE:
NMSIE przeczytał i powiedział:
- No ale trzeba było napisać, że ich było DUŻO, tych plazm!
- Przecież napisałam.
- Napisałaś, że były, a ich było dużo. Dla mnie niewyobrażalna liczba! Ze dwadzieścia.
- Kochanie, dwadzieścia to nie jest dla matematyka niewyobrażalna liczba...
- Zobaczysz, jutro tam pójdę i je policzę. I ZROBIĘ CI UPDATE!

Żmiję na własnym łonie...

NMSIE podgrzewa sobie mleko. Też chcę, ale rezygnuję, bo mleko dziwnie pachnie. Jakby kalafiorem.

- Mleko kalafiorowe, tanie, białe i zdrowe! - krzyczę, żeby dodać sobie animuszu po takich sobie wrażeniach węchowych. - To była reklama.

- Aaa, jak reklama to ok, ja myślałem, że wierszyk.

- A jakby wierszyk to co, źle?

- No, jakby było "Mleko kalafiorowe dobrze robi na głowę" to dopiero byłby wierszyk. Sama mnie uczyłaś, że rymy gramatyczne są do niczego.


UPDATE:
W drodze na mecz NMSIE rozbuchał się poetycko. Efektów rozbuchania nie omieszkam podać:

Mleko kalafiorowe - właśniem wypił połowę.

i hit dzisiejszego wieczoru:

Mleko kalafiorowe - ktoś dziwnie karmił krowę.

Tribute to Barbarella

Tytuł to z lizusostwa. Barbarella dodała mnie do swojej linkowni i teraz będę sławna, piękna i bogata. Oraz szczupła to the end of life tak mi dopomóż Bóg.

Zawartość posta tak się ma do tytułu jak ja do sławnej i bogatej (tu uważny czytelnik widzi, co pominęłam i się domyśla się).

Bo poza tym to było tak:

NMSIE: Jesteś Strażniczką Domowego Ogniska.
Ja: Mmmmm...
NMSIE: A wiesz, co mówi Strażniczka Domowego Ogniska?
Ja: No co?
NMSIE: Ko, ko, ko, ko....

Tescowe proteusze

Od kilku tygodni przy każdej bytności w Silesia City Center oglądamy kotki. Kotki nazywają się z domu maine coon, z urodzenia są okropnie arystokratyczne, kosztują prawie całą moją pensję i wyglądają tak, że wcale by mi tej pensji nie było żal.

O tak wyglądają. Jak czysta niewinność:


















Albo jak czysta dupowatość, co też ma swój nieodparty urok:






















Na początku były cztery, potem trzy i tak dalej, jak w wierszyku o dziecięciu Afroamerykanach. Zawsze przy okazji zakupów przychodziłam polizać je trochę przez szybkę. Przed zakupami. Po zakupach...
I przychodzę sobie kiedyś, a tu zmiana inwentarza.

W domu zadaję NMSIE zagadkę, co teraz jest w boksie dla kotków.
- Hmm, kangurek.
- Nie.
- Jaszczurka.
- Nie.
- No to nie wiem.
- Kurki! Dwie Ozdobne Kurki!
- Kurki ozdobne to mogą być dwa. Niebieski i czerwony.